Hallo. Ik kwam daarnet op het idee, om een berichtje te schrijven op mijn blog, te neuten over hoe stressy examens wel niet zijn en hoe hard sommige dingen kunnen aankomen. Ik ging zagen over mijn miezerige leventje, waarvan ik bang ben dat het totaal nutteloos is, waarom kan ik niet beroemd zijn en massa’s geld verdienen? Neen, ik ben een doorsnee meisje. Gelukkig zijn er dan wel leuke dingetjes, dingetjes die mij speciaal laten voelen, die de stikker “doorsnee meisje” peuteren van mijn voorhoofd. Mijn vrienden, vriendinnen, familie, zij laten me er aan herinneren hoe fijn het leven wel niet is, hoe leuk samen rebelleren wel niet is, hoe gezellig het is met hen te zijn. Ik hou van hen, zonder hen, ah ik weet het niet, ik weet niet hoe ik me “zonder hen” moet voorstellen, daarvoor zie ik ze te graag en ben ik teveel aan hen gehecht. De media speelt met mijn gevoelens en humeur, ik betrap mezelf er regelmatig op hoe ik jaloers een artikel van een mooi model ben aan het lezen, of hoe fluttig ik kan reageren wanneer een popster een nieuw lief heeft. Waarom zij en waarom ik niet? Media, kutboel, al wil ik er wel deel van uitmaken, maar wie niet? Morgen laatste examen, dan zal ik fleuriger zijn, minder denken over hoe en waarom, ik zal uit mijn dak gaan, leuke dingen beleven met de leukste mensen op aarde. Vrienden, Blaarmeerse, Rozebroeken, stad, bal, huis, thuis, film, muziek, het kan niet op, gedaan met school, gedaan met leren, althans, voor een maand of 2. Morgen of woensdag ga ik mijn kamer opruimen, dat doe ik graag als school voorbij is, dan is er een reden om op te ruimen: al die schoolboeken in een kartonnen doos en deze lekker ver weg steken, alle papieren die me hulp boden bij het studeren in de papiermand klaar om gerecycled te worden, … Aaah, vakantie, zomer, leven, echt leven, gelukkig zijn. De examens hebben zijn doel bereikt: me neergehaald, ik ben zo moe. Plus dan nog eens dat er veel mensen gaan verdwijnen uit mijn klas, ik ga ze missen, die leutigaards. En ik voel nu echt wel dat mijn schoolcarrière begint te korten, 2 jaar tot het hoger/universiteit, pak daarbij nog een jaartje 3/4, dan is het gedaan met school!

Ok, dit is lang, echt lang, veel te phylosofisch naar mijn goesting, maar ah, moet toch ook eens kunnen?

Nu Frans, kzen duud!

With much love, Janna <3